Amsterdam, Immanuel

De locatie van de Immanuelschool in de bocht van de Jan Louterstraat geeft de school een alzijdig karakter. Er ontstaan tenminste drie voorkanten, waarbij de entree zich richt op het zuiden. Rondom de school ligt het schoolplein waar kinderen uit verschillende leeftijdsgroepen gedifferentieerd gebruik van gaan maken. De noordelijke zijde is de meest beschutte maar ook minst zichtbare. Het schoolplein ontwikkelt zich als een soort in grootte aanzwellend slakkenhuis van intiem op het oosten via ruimer op het zuiden naar het grootst in het westen.

Deze stedenbouwkundige overwegingen heeft tot een ontwerp geleid waarin de compacte school, ook uit duurzaamheidsoverwegingen (ecologie en economie), opgebouwd is uit een aantal bouwdelen met hun eigen functie en eigen identiteit/ expressie.

De bewerking van het volume in twee hoofdblokken maakt een open gastvrije entree op het zuiden die als gezicht van de school staat te stralen. Het overstek daar boven vangt de hoge zomerzon af. Door te spelen met de richting van de geknikte Jan Louterstraat (loodrecht daarop) ontstaat een soort passe-partoutlijst om de entree. Vanzelfsprekend prijkt daarin de naam van de Immanuelschool.